Rock-o-Saurus

Eindelijk dan toch eens de kans gekregen om voor het eerst Dweezil Zappa's Tour de Frank live te aanschouwen.
Natuurlijk ben ik in het bezit van de waanzinnige DVD waarop een ongelooflijk stel (jonge) muzikanten met schijnbaar gemak de complexe ingewikkelde muziek van Frank Zappa staan uit te voeren, maar om dit gezelschap dan echt face to face te zien.....
F-a-n-t-a-s-t-i-s-c-h-e show daar gisteren in Eindhoven. Een uitverkochte zaal met toch opmerkelijk veel jongelui die Frank's muziek duidelijk weten te waarderen, en dan schaar ik me daar met mijn (bijna) 44 ook maar bij omdat ik Frank zelf nooit live heb mogen meemaken.
Zoon Dweezil weet de Zappa erfenis indrukwekkend in stand te houden, petje af.

Samen met medemuzikanten Sheila Gonzalez (sax, fluit, toetsen en zang !), Pete Griffin (bass en zang), Joe Travers (drums en zang), Jamie Kime (gitaat en zang), Billy Hulting (percussie en zang) EN een nieuwe zanger Ben Thomas (een aanwinst !) zette Dweezil een bijna 2,5 uur durend concert neer met alleen maar hoogtepunten. Dweezil hangt zelf zeer zeker niet de ster uit maar geeft zijn mede muzikanten net zoveel credits. Toch mag je gerust stellen dat hij een méér dan een (ahum) begenadigd gitarist is
Wat mij tenslotte ook nog opviel was dat de band zich steeds meer de vrijheid nam om te 'improviseren', af te wijken van het exact naspelen van de stukken. Een prima keuze want over dat aspect kreeg ZPZ van de criticasters nog wel eens een (kleine) sneer.
Enige minpuntje....ik stond toch iets te dicht en te schuin voor het podium waardoor ik nu met 'gedempt' luistervermogen kamp

Onderstaande video is van het concert ...Outside Now

Het was een mooi avondje daar in Ittervoort !

Na het geweldige optreden van de duitse band Sylvan (zie vorige blog) was het tijd voor de 'hoofd-act' Pendragon 'from the UK'.
Nick Barrett en zijn mannen zetten een zeer degelijke en energierijke set neer. Drummer Scott Higham, een (jonge) Rob Halford look-a-like zo van een afstandje, is onmiskenbaar een aanwinst met zijn opzwepende spel.

Gelukkig ook een aantal songs van de laatste, bloedmooie cd 'Pure' zoals het volledige 3-luik Comatose, The Freak Show en de indrukwekkende balade It's only me.

De zaal ging met gemak plat, en ik ook ! Na een dikke 4u gestaan te hebben liet ik de toegift daarom maar aan mij voorbij gaan want m'n rug had dringend een ander positie nodig Perfecte show (alleen jammer van die frituur lucht de hele avond) EN....nu alvast de nieuwe DVD Concerto Maximo gescoord.

Sylvan is een duitse band die al heel wat jaren meedraait en eigenlijk in 2006 echt doorbrak met de klassieker 'Posthumous Silence", één van de beste releases op proggebied dat jaar.
Vorig jaar kregen de heren het zelfs voor elkaar een integrale uitvoering van hun magnum opus op DVD te zetten, opnieuw een prachtig document.
Vrijdag 20 maart 2009 stond Sylvan in het cultureel centrum De Mortel in Ittervoort te spelen.....bij mij om de hoek zowaar, dus er naar toe (en ook voor die andere act Pendragon natuurlijk, maar die had ik al meerdere keren live gezien).
Een mooi, maar helaas wat kort optreden (ruim een uur) met daarin aandacht voor diverse albums. Marco Glühmann liet wederom zien wat een prachtige, emotionele stem hij bezit. En ook de rest van de muziek bevat heel wat gevoel en emotie. Een beetje zoals Marillion maar dan toch bij vlagen duidelijk steviger.
Een volgende keer wil ik de band toch in een wat langere setting zien, want klasse hebben ze zeer zeker. Misschien na het volgende, nieuwe, album waarvan Marco overigens aankondigde dat ze komende maandag (23 maart 2009) de studio gaan induiken om de opnames hiervan te gaan starten.

Gisterenavond, 10 maart 2009, naar Limbourg in Belgie getrokken voor een optreden van Al di Meola in het kader van zijn World Sinfonia Tour 2009. Was nogal een hectische rit om dit dorpje achter Verviers in de avonddonker te vinden. Maar goed, gelukkig op tijd aangekomen in 'Salle le Kursaal' in Limbourg, een typisch dorpse 'harmoniezaal' zo leek het wel. Toch behoorlijke gevuld, ik schat zo'n 500 man EN  vrouw (!). Een internationaal publiek want naast (uiteraard) franstaligen ook nederlanders en duitsers. Naast mij zat zelfs een wat ouder (sowieso duidelijk Al's publiek) engels stel.
Voor mij was het de eerste keer om Al di Meola te zien, en het was adembenemend. Het volledige concert was akoestisch. Naast Al nog 3 andere muzikanten op het podium. De world-fusion muziek deed het zeer goed in deze zaal, een goede klank/akoestiek was verzekerd.
Al c.s. speelden 2 sets met veel materiaal van zijn nieuwste live cd 'La Melodia-Live in Milano' die dus met hetzelfde kwartet werd uitgevoerd. Daarnaast volgens mij ook een 3-tal nieuwe songs: 'Siberiana', 'Paramour's lullaby' en 'Michelangelo's 7th child' allemaal perfect passend in de muzikale sfeer van de avond.
Ik heb volop genoten van dit, voor mij toch zeer aparte, optreden. Dit smaakt beslist naar meer.

In de video-sectie van mijn website heb ik alvast een 1e clip gepost met fragmenten en foto's van deze show:

 http://rockosaurus.webs.com/apps/videos/videos/view/2386103-al-di-meola-live-kursaal-limbourg-b-10mrt09-pt-1