Rock-o-Saurus

Okay Okay....het is (toch) weer blogtijd

Komende  zaterdag, 8 augustus, start ik weer een nieuwe serie van GIANTS OF ROCK met dit keer PORCUPINE TREE.

Als ene Steven Wilson in 1987 bij wijze van grap een fictieve psychedelische rockband bedenkt, compleet met weirde namen van bandleden, kan niemand, en vooral Steven zelf niet, voorzien dat hiermee een uiterst succesvolle creatie zal gaan ontstaan...Porcupine Tree !
Eerst nog als een solo project van Steven (hij brengt o.a. een 2-tal cassettes (!) uit met materiaal dat later tot het debuutalbum zal leiden) maar als snel als een touring band met echte muzikanten ! On the sunday of life is het eerste voltallige album en dan gaat het snel. Is de band eerst nog vooral een echte underground act die op een knappe wijze psychedelische rock a-la pink floyd combineert met dance invloeden, na het debuut evolueert de muziek zich van spacerock naar progressive rock naar een succesvolle band die bekend wordt onder hun eigen unieke stijl. En die stijl kenmerkt zich vooral door dynamiek....rustige, ambient achtige passages worden afgewisseld met metal-achtige gitaarriffs. Melancholie en 'depressieve' klanken zijn Steven's handelsmerk.

In de eerste aflevering ga ik nader in op de beginperiode van Porcupine Tree, de periode 1987 tm 1994 met muziek van: "On the sunday of life" (1991), "Voyage 34" (1993) en "Up the downstair" (1994).

In de  videosectie kun je een grote selectie van videomateriaal bekijken van de band

Vanavond, 20 juni, ga ik verder met de Pink Floyd serie in "Giants of rock", het specials-onderdeel van de rock-o-saurus radioshow.
Aflevering 4 behandeld de periode 1975 tm 1979.....de jaren waarin de band tot een echte 'rock-o-saurus' doorgroeit.
Muziek van de albums Wish you were here, Animals en The Wall.

In de rock-o-saurus uitzending van zaterdag 23 mei ga ik verder met aflevering 3 van de Giants of Rock serie met PINK FLOYD.
We gaan dan naar de jaren 1971 tm 1973 wanneer de band zich volledig ontdoet van haar connecties met de psychedelische scene en evolueert naar de absolute top in een genre dat mede door henzelf gecreeerd wordt....de progressive rock.
Ik ga aandacht besteden aan de albums 'Meddle', 'Obscured by clouds' en uiteraard de all-time rockklassieker 'The Dark Side of The Moon'.

Komende zaterdag is het wederom opletten geblazen voor de vele liefhebbers van (de oude) Pink Floyd !
In de serie "Giants of Rock" volgt dan aflevering 2 van de Pink Floyd story.
Ik behandel dan de jaren 1969-1971 als de band zeer onheilspellende spacerock maakt.
Je kunt (experimentele) muziek verwachten van de albums 'More', 'Ummagumma' en 'Atom heart mother'. Als toetje een  live bootleg opname uit 1971 van de track Fat old sun.

Om alvast in de sfeer te komen, bijgaande video van de track 'Embryo', live in St.Tropez 1971

In de komende maanden, april en mei 2009, is het bij Rock-o-Saurus weer tijd voor een nieuwe serie "Giants of Rock". De serie waarin ik telkens een klassieke band/groep uit de rockhistorie voor het voetlicht breng.
Na de eerste serie met 4 afleveringen rondom Deep Purple, ga ik nu een aantal specials maken rondom PINK FLOYD.
Natuurlijk start ik bij het begin......zaterdag 11 april te beluisteren bij LOESFM/Rock-o-Saurus (let op: om 21.00u !!) het 1e deel van deze serie met muziek van de eerste 2 albums, dus nog met Syd Barret in de gelederen.
Veel luisterplezier......

Komende zaterdagavond 14 maart, het laatste deel van de eerste serie 'Giants of rock' met Deep Purple.
Muziek van DP in de bezetting(en) met gitarist Steve Morse (1996-2005).

In de serie 'Giants of Rock' volgt komende zaterdag 28 feb, deel 3 van de 1e serie met Deep Purple.
In deze special pikken we de carriere van deze engelse band op in het jaar 1984 als er na 8 jaar stilte een officiele reunie komt met de mark II bezetting, de klassieke bezetting met Blackmore en Gillan aan boord.
Ik neem dan de periode 1984 tm 1993 met jullie door, het jaar waarin Blackmore definitief opstapt uit DP en waarna een nieuwe, frisse, periode start met gitarist Steve Morse (deel 4)

Rock-O-Saurus is nooit vies van 'vreemde' muziek en daarom staat de special van komende zaterdag in het teken van een muziekstroming die 'post-rock' genoemd wordt.
Midden jaren 90 werd die term voor het eerst gehanteerd. In tegenstelling tot de dan populaire, eveneens nieuwe stromingen als grunge, stonerrock en nu-metal tapt de post-rock beweging uit een ander vaatje....lange uitgesponnen instrumentale stukken waarbij vooral de 'kunst' voorop staat en niet de 'commercie'. Bands als Tortoise, Cul de Sac en vooral Talk Talk (met het albums Laughing Stock !) waren grondleggers voor de muziek, die elementen gebruikten uit de krautrock van de jaren 70 maar ook de jazz en ambient. Het resultaat, vaak in mineur klinkende, trage geluidstapijten met een typische 'drone' (aanhoudende toon). Eind jaren 90 werd o.a. het canadese krakerscollectief Godspeed You Black Emperor! (en alle zijprojecten daarvan) een toonaangevend band. Ook het engelse Mogwai is een fameuze post-rock formatie.

Kortom, komende zaterdag kun je je eens overgeven aan het experiment.
Kun je niet zo lang wachten ;-).......kijk dan eens in de rechterkolom van mijn weblog (http://rockosaurus.web-log.nl ;), je vindt daar een 4-tal YouTube video's met deze muziek.

Het zal iedere rockfan niet ontgaan zijn. Begin deze week kwam het onverwachte en schokkende bericht dat Rick Wright, toetsenist en één van de oprichters van de legendarische britse 'rockosaurus' Pink Floyd, na een korte strijd tegen kanker was overleden. En dat een jaar na het overlijden van die andere Floyd oprichter Syd Barrett.

Rick was samen met gitarist (en maatje) David Gilmour toch hoofdverantwoordelijk voor het zo kenmerkende geluid van Pink Floyd. Zijn toetsenspel was verre van flitsend, maar o zo smaakvol en atmosferisch. Denk maar eens aan het fameuze intro van 'Echoes', de lange compositie op het album 'Meddle' (waarin ikzelf de rubriek Echoes heb ontleend, inclusief de 'ping'.....'ping'). Wright had een onmiskenbaar aandeel aan het materiaal op o.a. Dark Side of the Moon en Wish you were here. Alleen hij was geen echte frontman zoals David en Roger (Waters) dat waren. Toen Waters eind jaren 70 de absolute macht greep binnen de band was Rick HET slachtoffer. Hij werd geen officeel lid meer maar 'betaalde' inhuurkracht.
Later toen David, samen met drummer Nick Mason, Pink Floyd weer opnieuw leven inblies, maakte Rick als vanouds weer deel uit van de Pink Floyd familie.
Rick maakte ook enkele solo-albums, zijn eerste al in de jaren 70, maar zijn album 'Broken China' uit 1994 maakte bij iedereen diepe indruk.
Tijdens de solo tour van David Gilmour van slechts een paar jaar terug zagen we een intens genietende Rick ook achter de toetsen (DVD Live at the Royal Albert Hall).

Met de dood van Rick is het nu ook definitief over en uit met de speculaties rondom een Floyd reunie. De kortstondige samenkomst met Roger Waters op het Live 8 gebeuren in 2005 was helaas echt eenmalig. Een vervolg van Pink Floyd zonder zijn sfeerbepalende toetsenist is simpelweg niet denkbaar.

Komende zaterdag, 20 september, zal ik in het 1e uur middels een 4-tal songs een kort eerbetoon houden aan alweer een groot kunstenaar die is overleden:
De floyd klassieker 'The great gig in the sky' (uiteraard), 'Wearing the inside out' (een song waarop Rick mooi zingt van het Floyd album 'The Division Bell') en het koppel 'Satellite-Woman of custom' van Rick's briljante solocd 'Broken China'.

Rick....RIP

Uit 'Echoes' (1971):

"And no one called us to the land
And no one knows the where's or why's.
Something stirs and something tries
Starts to climb toward the light".