Rock-o-Saurus

Een opmerkelijk album dit, "River-The Joni Letters" uit 2007 van één van de grootste jazzmuzikanten van de 2e helft van de 20e eeuw Herbie Hancock. Als protege van Miles Davis leerde Herbie al eind jaren 60 om diverse muziekstijlen met jazz te vermengen en met zijn 47e album (!) haalde hij zelfs een Grammy award binnen voor beste album over alle categorieen. Iets dat zich al 48 jaar niet meer had voorgedaan, een jazzalbum als album van het jaar.
Zoals de titel al laat zien gaat het hier om een tribute aan één van Herbie's grootste muzikale vrienden, de amerikaanse singer-songwriter Joni Mitchell, Vrijwel alle tracks zijn dus bewerkingen van Joni's songs die zelf dan ook 1 song op dit album vocaal voor haar rekening neemt: 'The tea leaf prophecy'. Andere vocale bijdragen komen van o.a. Norah Jones, Tina Turner en Leonard Cohen.

Prachtige muziek, zeker voor op een (late) zaterdagavond ! Daarom in de komende uitzending van jazz-o-rama River-The Joni Letters als jazzalbum van de week.

Dit is er weer zo eentje.....een jazz-klassieker pur sang.
"Brilliant Corners" uit 1956 is een plaat met een frisse en vitale 'wind' en 'Sphere', zoals Thelonius ook wel genoemd werd, krijgt hier steun van Max Roach (percussie), Sonny Rollins (tenorsax), Oscar Pettiford (bass) en Ernie Henry (altsax).

Komende zaterdag te beluisteren in het jazzalbum van jazz-o-rama.

Jazz album van zaterdag 25 april : "Sweet Rain" van de amerikaanse tenorsax-legende Stan Getz ook wel bekend onder zijn bijnaam 'The sound'.
Met Sweet Rain uit 1967 sloot Stan zijn bossanova tijdperk af. Het album neigt vooral naar cool jazz met langere (improvisatie)stukken. Met een nog jonge, maar avontuurlijk ingestelde, groep muzikanten (Chick Corea, Ron Carter, Gradey Tate) leverde Stan meteen één van zijn meest consistente EN artistiek-commercieel sucessvolle platen af.

Komende zaterdag een zeer ruime selectie uit dit standaard jazzwerk(je)

Rez Abbasi, dat klinkt oosters en dat is deze jazz-fusion gitarist dan ergens ook. Geboren in Karachi, Pakistan, maar al op driejarige leeftijd met zijn ouders verhuisd naar Los Angeles waar hij verder opgroeide. In 1987 vertrok hij op 22 jarige leeftijd naar New York en dat is zijn muzikale thuisbasis gebleken. In 1992 verscheen zijn eerste album in een stijl die naar eigen zeggen nogal beinvloed was door Jim Hall en Pat Metheny. In 2002 verscheen 'Out of Body', zijn 3e en tot dan toe zijn meest volgroeide album. Op dit album kreeg Rez steun van saxofonist Tony Malaby, trompettist Ron Horton, bassist John Hebert en drummer Bruce Hall.
Zaterdag 18 april aandacht voor dit album van één van New York's meest virtuoze, maar wat ondergewaardeerde, jazz-fusion gitarist.

Misschien niet helemaal als een jazz-album te catalogizeren maar "Cloud about Mercury" van de amerikaanse gitarist David Torn is een juweeltje.
David is DE pionier van de zogenaamde 'looping' gitaarsounds: repeterende, en elektronisch (digital delay en reverb, pitch shifting etc.) bewerkte gitaargeluiden die een zeer speciaal atmosferisch effect geven.
De experimentele muziek op Cloud About Mercury wordt, naast de gitaarsound van David, vooral ook gedragen door de toevoeging van Tony Levin op bass (o.a. King Crimson en Peter Gabriel), Bill Bruford op drums (eveneens King Crimson, Yes maar vooral ook solo) en zeker ook de fantastische trompet/flughelhorn van Mark Isham.

Jazz van de 21e eeuw ? Zeker gezien het feit dat dit album in 1987 tot stand kwam !

OOk hier geldt duidelijk weer: geen muziek voor bij de afwas maar de liefhebber weet genoeg.

Komende zaterdag in jazz-o-rama vanaf 22.00u bij loesfm

Voor het jazz-album van vanavond, 4 april, ga ik eens niet ver terug in de historie, want ook anno 2008/2009 wordt goeie jazz gemaakt.

Vorig jaar verscheen het live album 'Live at Belleville' van de noorse jazz-legende Arild Andersen, de bassist die al sinds de vroege jaren 70 in de jazz-wereld meeloopt. Samen met o.a. Jan Garbarek en Terje Rypdael vormt Arild de basis van de (zeer bloeiende) noorse jazz-scene.
Op dit album horen we het volgende trio: uiteraard Arild zelf op bass, Paulo Vinaccia op drums en de schotse saxofonist Tommy Smith.
Vanavond in het laatste half uur van jazz-o-rama een uitgebreide selectie van dit album.

Crosscurrents is één van de laatste wapenfeiten van de in 1980 overleden amerikaanse jazz-pianist Bill Evans. Samen met Lee Konitz en Warne Marsh maakte Bill dit prima jazz-werkstuk.
Komende zaterdag is dit album het jazz-album bij jazz-o-rama, te beluisteren vanaf de klok van ongeveer 21.30u.

Deze live opname van Frank Zappa stamt uit de eerste korte toer die Frank Zappa ondernam na zijn ongeluk uit London in 1971 waar hij door een fan van het podium getrokken werd en daarmee verschillende breuken opliep (en zelfs een tijd in een rolstoel kwam te zitten). "Wazoo" is het album, uitgebracht in 2007, waarop de fantastische 20-koppige 'grand wazoo' band live te horen is. Tijdens de revalidatie schreef Zappa vooral aan de studio-albums "Waka-Jawaka" en "The Grand Wazoo". De muziek is vooral jazz-rock georienteerd en dat hoor je op dit love album duidelijk terug. Vandaar dat ik dit album komende zaterdag in jazz-o-rama draai in plaats van in rock-o-saurus.
2 lange tracks kun je beluisteren, inclusief uitgebreide voorstelling van de band door Frank zelf: The Grand Wazoo en Big Swifty. Voor de fans uit de jazz-rock periode van dit genie een absolute must !

Al di Meola is de amerikaanse meestergitarist met italiaanse roots. Begin jaren 70 studeerde Al op het fameuze Berklee College of Music en hij trad in 1974 toe tot Chick Corea's Return to Forever. Daar stal Al de show met zijn razendsnelle spel op de hals van de gitaar. Een jazz-rock en fusion fenomeen stond op. Later, toen Al solo ging, koos hij meer en meer voor een wat rustigere stijl en speelde hij vooral ook accoustisch in een stijl die steeds meer latin, flamenco en zelfs world-music ging bevatten.

In 2002 verscheen weer eens een 'ouwerwetse' plaat, Flesh on flesh,  waarin Al bij vlagen nog eens even duidelijk maakte dat hij de ultieme 'shredder' is. Er loopt vermoedelijk nergens een gitarist rond die Al op technisch vlak kan vloeren !
Op 'Flesh on Flesh' krijgt Al steun van Gumbo Ortiz op percussie, Anthony Jackson op bass, Ernie Adams op drums, Mario Parmisano op keyboards, Gonzalo Rubicalbo op de fender rhodes en tenslotte Alejandro Santos op fluit.

Komende zaterdag een ruime selectie van dit fantastische latin-jazz-fusion album.

Het standaard jazz album van zaterdag 28 feb is 'Three Quartets" van toetsenist Chick Corea.
Chick was één van de eerste 'protegé's' van Miles Davis uit zijn zgn electrische tijdperk eind jaren 60. In feite kun je stellen dat toen de jazz en de rock met elkaar versmolten werden ('fusion') en Chick Corea staat dus mede aan de basis van deze muziekstroming.
Na zijn dienst bij Miles Davis ging Chick met gemak zijn eigen weg, en hoe. Hij richtte begin jaren 70 het legendarische Return to Forever op, één van de eerste echte jazzrock, fusion bands. Maar Chick bleef ook de jazz trouw, en dat blijkt ondermeer uit het album Three Quartets wat Chick uitbracht in 1981. Samen met tenor-saxofonist Michael Brecker, bassist Eddy Gomez en drummer/percussionist Steve Gadd steeg Chick hier tot grote jazz-hoogten.