Rock-o-Saurus

Deze man behoeft onder de oudere rockliefhebbers met een zwak voor de gitaar natuurlijk geen introductie. Jeff Beck was één van de eerste britse helden op het 6 snarenhout die al halverwege jaren 60 de blits maakte in The Yardbirds. Helaas bleef Jeff bij het grote publiek wat minder bekend omdat hij natuurlijk met tijdgenoten als Clapton en Hendrix te maken kreeg en waar deze zich onderdompelden met drugs en drank kon Jeff zich lekker verder ontwikkelen. In de jaren 70 speelde Jeff vooral jazz-rock achtige muziek maar zijn adembenemende techniek bleef natuurlijk zijn handelsmerk.
Nu is er dan eindelijk eens een dvd verschenen van Jeff die eind 2007 zowat een week lang avond na avond zijn kunsten kon vertonen in de kleine, intieme jazzclub (!) van Ronnie Scott's in London. Samen met zijn band met daarin meesterdrummer Vinnie Colaiuta, toetsenist Jason Rebello EN nieuw basstalente Tal Wilkenfeld (slechts 23 jaar en pas 3 jaar bas spelend !) zet hij een intense en emotionele set neer waar ook nog eens effe een paar leuke gasten komen opdraven zoals o.a. Eric Clapton en Imogen Heap. Deze laatste engelse zangeres was mij nog onbekend maar na het zien van haar bijdragen op Jeff's album heb ik weer iets nieuws ontdekt in de muziek....prachtige stem.

Komende zaterdag ruim baan voor een selectie van dit album/dvd

"Frozen in the moment - Live in Atlanta" van het amerikaanse progmetal gezelschap Redemption maakt momenteel overuren in mijn cd speler.  Wat is dit goed zeg ! Een progmetalband die het klaar speelt EN super strak EN technisch uitdagend EN VOORAL ongekend melodieus te spelen....dat maak je niet vaak mee. Vooral het laatste aspect, de melodieen van de liedjes, wordt door vele bands in dit genre nogal eens vergeten. Zo niet de band rondom gitarist/songschrijver Nicolas van Dyk. Instrumentaal en vocaal, het klopt allemaal, maar wat wil je ook met dergelijke muzikanten. Een hoofrol is hier toch ook weggelegd voor topzanger Ray Alder, die we natuurlijk kennen uit die andere progmetal band Fates Warning. Ray's stemgeluid heeft mij altijd al aangesproken omdat hij daarin toch ook het nodige gevoel in kwijt kan.

Redemption bestaat nog niet zo gek lang, zo rond 2000 opgericht, en heeft pas een 3-tal studio albums afgeleverd en dit is dus hun eerste live DVD/CD, opgenomen op een relatief klein podium in Atlanta tijdens het 8e Progpower festival aldaar. Voor iedereen die de band nog niet kent is dit een ideale kennismaking !

Komende zaterdag, 25 april,  te beluisteren een 3-tal tracks in spotlight on !

Seventh Wonder is een naam om in de gaten te houden. Deze band uit Stockholm is met het album 'Mercy Falls' aan haar 3e werkstuk toe en de 5 heren hebben puik werk afgeleverd.
Een concept album dat handelt over een tragedie die zich in een klein dorp afspeelt, volgens de band zijn er echter meerdere lagen in het verhaal (zoals een goed concept album dat natuurlijk betaamd). En ondanks deze wat zware thematiek klinkt de muziek echter zeer zeker positief en zelfs 'vrolijk'. Complexe muziek, dat zeker, maar toch zeer toegankelijk klinkend, en dat komt zeker op het conto van de zanger Tommy Karevik. Wat een strot zeg !
Kortom 'Mercy Falls' is een progmetal plaat (met AOR randjes) van een hoge kwaliteit.
Komende zaterdag, 14 maart, een aantal tracks te beluisteren in de rubriek spotlight on (na 20.00u)

Progressive rock in Polen is springlevend. Op dit moment is het voormalige oostblokland misschien wel het toonaangevende land in europa voor wat betreft deze muziekstijl (samen met Zweden natuurlijk). Het aantal progressive rockbands uit dat land blijft maar groeien.
DE Topband is natuurlijk Riverside. Bassist, zanger en 'main-composer' Mariusz Duda van Riverside had vorig jaar kennelijk nog wat tijd over om een project naast Riverside te doen, Lunatic Soul getiteld. Het titelloze debuuralbum heeft vanwege de kenmerkende zang van Mariusz ergens natuurlijk wel wat weg natuurlijk van de moederband, maar toch is Lunatic Soul anders. Electrische gitaren ontbreken bijvoorbeeld, maar dat weerhoudt Mariusz en companen er niet van een lekker 'donker' album neer te zetten. Voorzien van de nodige oosters orientaalse invloeden wordt er een lekker psychedelisch tintje toegevoegd. Het album vindt ook wel enige inspiratie in de vroegere Porcupine Tree stijl. Heerlijke muziek om lekker bij weg te zweven maar toch zeer melodieus en toegankelijk.
Ben benieuwd of Mariusz met dit Lunatic Soul verder blijft gaan, het smaak in ieder geval naar meer.
Zaterdag 28 februari kun je een 3-tal tracks gaan beluisteren in de rubriek 'spotlight on'

Wie is er hier nu eigenlijk de baas ? Wie oefent macht op je uit ? Dat is een vraag die je je op meerder nivo's kunt stellen: de baas in de fabriek of op je werk, de 'baas' van een groep, land of zelfs van de wereld. Of is er een spiritueel wezen dat de 'baas' is ?
Wie is die figuur ? Dat vragen de heren van de zweedse formatie Karmakanic zich ook af.
Over wie de baas is binnen de band leidt weinig twijfel....Karmakanic is toch wel het geesteskind van Jonas Reingold, meesterbassist bij The Flower Kings.
Karmakanic is al aan zijn 3e werkstuk toe en op dit album krijgen we weer een kleurrijke lezing uit de wereld van de progressive rock, jazzrock en fusion. Natuurlijk is dat alles weer gelardeerd met de bekende positieve, 'flower-power'- achtige sfeer die we ook bij de Flower Kings aantreffen. En dan te bedenken dat tijdens het maken van dit album de ouders van Jonas bij een auto-ongeluk om het leven kwamen !

Komende zaterdag aandacht voor een 2-tal tracks van dit album in de rubriek Spotlight on.

De britse band FROST maakte een paar jaar geleden een geweldig debuut in de progressieve rockwereld met het album 'Milliontown'.
De band werd opgericht door Jem Godfrey, een bekende engelse producer van pop hit-acts zoals Atomic Kitten. Echt waar
Maar zijn echte voorliefde lag volgens eigen zeggen toch bij progressieve rockmuziek.
Na de aanschaf van een 40-tal top prog cd's van de laatste jaren wist Jem wat hem te doen lag. Vooral het album van Kino, 'Picture' let indruk bij Jem achter hetgeen resulteerde in een telefoontje naar John Mitchell, gitarist van dienst bij die band. Ook IQ drummer Andy Edwards en bassist Jon Jowitt sloten zich aan en zo werd uiteindelijk het fantastische debuutalbum gemaakt.
Een korte tour volgde en waar de hele progressive rockwereld vol lof was over de band trok Jem halverwege 2006 toch plotseling de stekker uit het project.
Naar zeggen omdat zowel zakelijke als prive verplichtingen het onmogelijk maakten om nog verder te gaan met Frost.
Gelukkig kwam in 2007 weer beter nieuws.....Jem kondigde toch het vervolg van Frost aan, en zo verscheen begin dit jaar dan eindelijk de langverwachte opvolger...EXPERIMENTS IN MASS APPEAL.
En dat is nu het spotlight on album van de avond.
Je kunt gaan luisteren naar de volgende 3 tracks:
"Experiments in mass appeal", "Pocket sun" en de wat mij betreft nu al klassieke progtrack "Dear dead days"

En dan nog het laatste nieuws rondom de 'Frosties':
Drummer Andy Edwards maakte onlangs bekend dat hij stopt bij Frost hetgeen betekend dat Jem & Co de geplande concerten in april moeten afzeggen. Jem geeft aan dat hij 'geen tijd vindt' om op zo'n korte termijn een adequate vervanger te vinden. Hij zou wel al iemand op het oof hebben maar deze mystery man is in die periode bezet. Wel schijnt het amerikaanse optreden op het vermaarde ROS (sic) festival op 2 mei gewoon door te gaan. En wie zal daar de drums 'beroeren'.......juist Nick d'Virgilio van Spock's Beard.

Panic Room is een nieuwe engelse band, nou ja nieuw.....het is een feite een doorstart van de een paar jaar geleden reeds veelbelovende band Karnataka. Na het verschijnen van het 3e album brak er een periode van inactiviteit aan. Zangeres Rachel Jones stapte na een tijdje naar The Reasoning over en ook bassist Ian Jones ging verder met andere projecten. De overgebeven leden Jonathan Edwards (toetsen), Paul Davies (gitaar), Gavin Griffiths (drums) en zangeres Anne-Marie Helder zijn nu, met toevoeging van bassist Alan Vaughan en gitarist Peter Charlton, terug met Panic Room. Hun debuutalbum heet Visionary Position en bevat prima, folk (keltisch) getinte symfo. Een vergelijking met Fish of de band Iona, maar vooral Mostly Autumn is niet ver weg. De zang van Anne-Marie is om duimen en vingers bij af te likken, maar ook de muziek luistert heerlijk weg. De toevoeging van enkele oosters getinte vioolpassages van gaste Liz Prendergast geeft de muziek nog iets extra's. Goeie songs ook die naar meerdere luisterbeurten snakken, kortom.....laat deze band maar eens snel live op onze podia verschijnen.

Komende zaterdag kun je een 2-tal songs van dit mooie album in de rubriek Spotlight On beluisteren.
Meer info op:

www.panicroom.org.uk
www.myspace.com/panicroomuk