Rock-o-Saurus

Wat "Machine Head" is voor Deep Purple en "Paranoid" voor Black Sabbath is "Moving Pictures" voor Rush. De bestseller uit de gehele catalogus ! Viervoudig platinum in de VS alleen al.
Je ziet dit album zelfs wil in de kast staan bij niet-Rush fans en dat wil toch wel wat zeggen.
Op dit albums klassiekers als Tom Sawyer, Red Barchatta, YYZ (DE instrumental van de band) en Limelight. De fusie tussen de dan heersende 'New Wave' muziekstijl en progressive (hard) rock die de band al op de voorganger "Permanent Waves" liet zien, wordt hier tot in de perfectie doorgevoerd. Ook op dit album zijn de synthesizers weer ruimnschoots aanwezig. Kortom aanstaande zaterdag aandacht voor dit meest populaire album van het canadese trio.
En die hoes is natuurlijk ook weer geweldig (artwork Hugh Syme)

Toen charismatische zanger Fish aan het einde van een stressvolle toer in 1987 bij Marillion met ruzie opstapte kreeg menig fan een bijna hartstilstand. Was dit het einde van de band ? Of kwam er een vervanger ? De vraag was vooral wie zou een dergelijke zanger kunnen vervangen.
De historie heeft zijn gelijk gekregen.....Marillion kreeg haar zanger, en wat voor een. Een totaal ander type dan Fish, maar Steve Hogarth (h) wist de fans begin 1989 al snel voor zich te winnen met het album 'Seasons End', het echoes album van komende zaterdag.
Ik herinner me nog goed de uitverkochte optredens in 1989 in Vredenburg Utrecht, en vooral het warme welkom dat Steve kreeg van de 'The Web' (Marillion fans). De muziek ging in de loop van de jaren ook een duidelijke koerswijziging doormaken, de muziek werd vooral aangepast aan het intense, emotionele geluid van Hogarth. Inmiddels zit Steve Hogart al zovele jaren meer in de band dan Fish dan alles al heel normaal lijkt. Daarom op 21 maart in het 1e uur van rockosaurus nog eens even terug in de historie van deze door fans zeer geliefde band met de tracks 'King of sunset town', de klassieker 'Easter' en het bloedstollende 'Seasons end'

In 2005 maakte Steven Wilson c.s. oftewel Porcupine Tree wederom een prachtplaat....   "Deadwing" waarop de koers die werd ingeslagen met de voorganger In Absentia (2002) werd voortgezet. Sterke metal-riffs worden met gemak afgewisseld door dromerige, vaak hallucinerende, passages. Kortom een rijk pallet aan sferen met daarbij altijd majeusteuze harmonieen.
Het album vindt zijn inspiratie uit een filmscript van Steven met filmmaker Mike Bennion. Helaas is deze film om budgetaire redenen niet van de grond gekomen. Een korte trailer staat op de myspace-site van Mike Bennion (zie onder Video's op deze site).
Gasten op dit album waren Adrian Belew (King Crimson) en Mikael Akerfeldt (Opeth).
Komende zaterdag een aantal tracks van dit album.

Het ECHOES album van zaterdag 31 januari komt natuurlijk uit het vintage-jaar 1969.
Led Zeppelin II is uiteraard het 2 album van deze hardrock pioniers en werd nog in hetzelfde jaar uitgebracht als het debuut 'Led Zeppelin I'
Doordat er meer ideeen werden uitgewerkt, en dat ondanks een waanzinnig druk toerschema, wordt dit album toch kwalitatief hoger ingeschat dan het debuut.
Elk nummer werd apart opgenomen, vaak ook in verschillende studio'' s zowel in Engeland als in de VS. Geluidstechnicus Eddie Kramer, die voorheen werkte met o.a. Jimi Hendrix, speelt een belangrijke rol bij dit opnameproces.
Op het album wordt driftig geexperiment met meerdere stijlen, met zowel softe als stevigere passages.
Door vele critici wordt dit album bestempeld als het eerste echte hardrock album.
Zaterdag 31 janurari te beluisteren een fiks aantal tracks van dit klassieke album

Uriah Heep is een band die weinig introductie behoeft. Een band die door de pop/rockcritici altijd werd neergesabeld maar die desalniettemin grote successen kende. The Magicians Birthday (met een fantastische hoes van Roger Dean) is de opvolger van het uitstekende Demons and Wizards, we schrijven het jaar 1972. Muzikaal wordt voortgeborduurd op de mix van malende rocksongs, ballads met een psychedelisch tintje en natuurlijk ambitieuze progressieve rock.
Komende zaterdag aandacht voor een 3-tal tracks van dit album: de spooky ballad 'Sunrise', het hitje 'Sweet Lorraine' een sterke meezinger (zie ook de video) en als laatste de uitsmijter, de titeltrack 'The Magician's Birthday' een progressief nummer van bijne 10 min. opgebouwd in 3 schuifjes. Let vooral eens op het psychedelische, spacerock-achtige middenstuk van deze song.

Op youtube vond ik nog een stokoude opname van Heep's optreden op het Pinkpop festival 1976 met het al eerder gememoreerde 'Sweet Lorraine'. De kwaliteit van beeld en geluid zijn natuurlijk 'passend' uit de jaren 70.

Zweden staat al enige jaren bij de progrockliefhebbers te boek als een riante visvijver met heerlijke vette progvissen. Deze weelderigheid schijnt te maken te hebben met het zweedse onderwijs waar leerlingen al op voege leeftijd gestimuleerd worden om (met elkaar) muziek te maken. Zo ontstaan tal van schoolbandjes met jonge muzikantjes waaruit de echte talentjes al snel komen bovendrijven. En....goed voorbeeld doet volgen. Wat dat betreft is Roine Stolt (1956) één van de 'prog-vaders' van zweden. Als jong broekie deed hij al midden jaren 70 mee als gitarist bij de oerband van de zweede symfonische (folk) rock Kaipa. Een band o.l.v Hans Lundin. In de jaren 80 deed Roine vooral wat sessie werk maar bij de progrock revival begin jaren 90 was hij er weer als de kippen bij om zijn oude liefde weer vorm te geven. Samen met enkele bevriende muzikanten maakte hij het album The Flower King (1994). Vanwege het succes hiermee richtte hij samen met toetsenist Tomas Bodin, nog zo'n 'oude' progrock-krijger, een band op met de naam The Flower Kings. En deze band staat sindsdien bekend als één van de meest produktieve. Vrijwel elk jaar een nieuwe release en regelmatig zelfs dubbel albums. En het is niet alleen de kwantiteit maar ook de creatieve kwaliteit die de band succes opleverd.  Unfold the future uit 2002 is het 7e album van deze zweedse topformatie. Met UTF levert de band ook haar meest jazzy-plaat af. Naast de inmiddels gebruikelijke chameolonesque stijlen als pompeuze symfo, weirde instrumentale jams en prachtige melodieuze liedjes vindt je op dit album dus een sterke jazz-fusion inslag. En dit komt vooral op het konto van de in '99 toegetreden wonderbassist Jonas Reingold en de in 2001 toegetreden drummer Zoltan Csörzs. Vooral deze laatste laat op UTF indruk achter. Ondanks zijn nog vrij jonge leeftijd lijkt het alsof de zweedse hongaar al jaaaren in de jazz-rock meedraait, wat een talent. Helaas werd Zoltan in 2006 weer vervangen.

Komende zaterdag in de rubriek kun je een 3-tal tracks van dit fantastische dubbelalbum van de zweedse bloemenkoningen beluisteren

Dit is ongetwijfeld het beste rock-, metal-album van nederlandse bodem uit de jaren 90....Mandylion van de brabantse formatie The Gathering die met dit album de poort opende voor tal van andere 'gothic' bands met vrouwelijke vocalen, vooral (verder) populair gemaakt door o.a. Within Temptation.
Nadat de band eerst vooral in de death- en doommetal hoek zat te stoeien kwam met de toevoeging van de frele maar bijzonder mooi zingende Anneke van Giersbergen de trein echt op gang, maar dan veel meer op het spoor van de (langzame) en sfeervolle progressieve metal. Een nieuwe stijl was geboren...
Op Mandylion verschijnen voor het eerst ook de poetische en intrigerende teksten van Anneke. Hypnotizerend, intens, betoverend...echt iets voor de late uurtjes ;-)
Zaterdag in de rubriek Echoes terecht aandacht voor deze super klassieker van nederlandse bodem (en ook ver daarbuiten): Mandylion, Sand and mercury en In motion #2 zijn de songs die je dan kunt beluisteren.

Zeer originele 'titelloze' debuutplaat van het californische gezelschap Under The Sun uit het jaar 2000. Het eerste wat opvalt zijn de zeer aparte en daardoor kenmerkende vocalen van Chris Shyrack, tevens gitarist. Sommigen hebben hem wel eens vergeleken met een technisch geschoolde versie van Ozzy Osbourne, nou ja. Muzikaal wordt uit het vaatje van de (stevigere) progrock getapt  met her en der nogal wat (oude) Yes invloeden (let op het Chris Squire-achtige baswerk). Ook Rush is niet ver weg, mede dankzij het producerswerk van Terry Brown. Het album brengt een zeer mooie mix van kwalitatief hoogstaande songs uitgevoerd door een stel fantastisch bekwame muzikanten. Up tempo art- en progrock, aparte ballads, prachtige melodieën. Intelligente tekstuele thema's ook met daarin een vleugje spiritualiteit in verweven. Het is jammer dat na dit debuut geen echt vervolg meer verschenen is. In 2005 kwam wel nog een live album op de markt waarin de registratie van UtS'show op het Nearfest festival van 2001 werd vastgelegd. Bassist Kurt Barabas, niet de professor ;-) ,dook vorig jaar op in het all-star project Amaran's Plight maar van de rest van de band(leden) heb ik niks meer vernomen.

Zaterdag in Echoes kun je een indruk krijgen van dit nog niet echt bekende juweeltje middels de laatste 3 tracks:

"The time being" (enkele fraaie maat- en tempowisselingen), "Dreamcatcher" (met het indrukwekkende gesproken 'indianen-intro') en het weergaloze "From henceforth now and forever (psalm 124)" met het onuitwisbare (gezongen) slotakkoord gevolgd door donder en regen. Een song met een overduidelijk bijbels thema.

Van moddervette bluesrock in de jaren 70 naar ultra-hippe (althans voor die tijd dan toch) rock in de jaren 80. Het texaanse trio ZZ Top maakte in 1983 een ongekende 'move' met de commerciele knaller Eliminator. Vooral dankzij de grappige videoclips die het destijds waanzinnig goed deden in het opkomend MTV tijdperk. Maar ook muzikaal presenteerden de heren Gibbons, Hill en Beard destijds een innovatie : een 'verboden' combinatie van blues met synthesizer-rock. Dit leverde grappig genoeg een uiterst dansbaar geheel op zodat de hits van dit album bleven afrollen. Nooit heeft ZZ Top dit succes kunnen evenaren, toch zijn ze nog steeds aktief. Zo treden ze komend weekend als afsluiter op op het Bospop festival in Weert. Om alvast in de stemming te komen....zaterdag 4 tracks van Eliminator in Rockosaurus.
Trouwens over Bospop gesproken....ook de rest van de komende rockosaurus uitzending zal behoorlijk in het teken staan van muziek van bands die dit weekend aldaar optreden oa. de classic rock van Neil Young, Thin Lizzy, Santana en Little Feat, maar ook de huidige progrock van o.a Riverside, Opeth en Anathema komt langs net als de hardrock van Europe en Ted Nugent.